แม้ว่าปัจจุบันเราจะคุ้นเคยกับการดื่มกาแฟสดตามร้านกาแฟเล็กๆ ติดแอร์คอนดิชันเนอร์เย็นชุ่มฉ่ำ หรือคุ้นเคยกับการสั่งกาแฟจำพวก เอสเพรสโซ่ ลาเต้ หรือคาปูชิโน่ อเมริกาโน่ ซึ่งเป็นเมนูพื้นฐานที่ไม่ว่าจะเป็นร้านกาแฟสดที่ไหนก็ต้องมี แต่หากย้อนเวลาจากนี้กลับไปเสียหน่อยสักยี่สิบปี คนรุ่นพ่อแม่เรานั้นน่าจะคุ้นเคยกับร้านกาแฟแบบเรียบง่ายในตลาดนัด สถานที่ซึ่งเป็นที่นัดพบเพื่อปรึกษาหารือหรือวิจารณ์เกี่ยวกับการเมืองในสมัยนั้น

สภากาแฟ หรือร้านกาแฟในตลาดแบบสมัยก่อนนั้นจะไม่มีเมนูเอสเพรสโซ่ คาปูซิโน่หรือลาเต้ คาราเมลแบบที่เราคุ้นเคยเช่นทุกวันนี้ จะมีเพียงกาแฟร้อนเย็น ชานม โอเลี้ยง โอยั้วะ พร้อมปาท่องโก๋ที่ใช้กินร่วมกันอย่างเอร็ดอร่อย โดยที่การเปิดร้านกาแฟและบรรยากาศของร้านในสมัยก่อนนั้น ก็ไม่มีการตกแต่งเป็นพิเศษ เพราะเจ้าของร้านส่วนใหญ่จะใช้พื้นที่ชั้นล่างของบ้านที่ส่วนใหญ่เป็นตึกแถวในการเปิดร้าน หาโต๊ะมาตั้ง เก้าอี้มาวาง เป็นอันเปิดร้านได้ แสนง่ายดาย พิธีรีตองไม่ต้องมาก แต่รสชาติเด็ดถึงใจ เพราะคนสมัยก่อนนั้นขายกาแฟเอาความสุขเข้าว่า ชนิดที่ว่าตัวเองกินอย่างไร ลูกค้าต้องได้กินอย่างนั้น

อุปกรณ์ในการชงชากาแฟสำหรับร้านเหล่านี้นั้นก็มีเพียง
-หม้อต้มน้ำ
-เหยือกชงกาแฟ
-ถุงชงกาแฟ
-น้ำตาลทรายแดง
-กาแฟ
-นมข้นหวาน (สมัยก่อนจะเน้นความหวานมันที่นมข้นนี่แหละ)

วิธีทำก็แสนจะง่ายดายโดยปกตินั้นเจ้าของร้านจะเทผงกาแฟแบบหยาบใส่ถุงชงกาแฟ แล้วใส่เหยือกแสตนเลส เทน้ำร้อนราดลงไป วางไว้บนหม้อต้มน้ำร้อน ซึ่งไอจากน้ำร้อนจะกลั่นเอาความเข้มข้นของกาแฟให้ละลายออกมาในเหยือกแสตนเลส ถ้าว่างๆ คนขายเองก็อาจจะเอาทัพพีนวดกาแฟในถุงชงบ้างเป็นครั้งคราว ในส่วนของขั้นตอนการชงนั้นจะเริ่มจากการตักส่วนผสมต่างๆ ใส่แก้ว โดยแก้วที่ใช้จะเป็นแก้วใส ส่วนผสมต่างๆ จะวัดปริมาณกันเป็นช้อนชา เริ่มจากน้ำตาลทรายแดง ซึ่งจะดีกว่าน้ำตาลทรายขาวเนื่องจากจะทำให้กาแฟหอม และดีต่อสุขภาพของลูกค้ามากกว่า ราวสามช้อนชา แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นก็แล้วแต่ว่าลูกค้าชอบหวานมากหรือหวานน้อย จากนั้นเทกาแฟจากเหยือกสแตนเลสใส่ลงในแก้วจนเกือบเต็มคนเล็กน้อยก่อนจะตักนมข้นหวานใส่ตามลงไปประมาณสี่ช้อนชา แต่ทั้งนี้ก็ขึ้นอยู่กับความชอบของลูกค้าด้วยว่าชอบความมันมากแค่ไหน ก่อนจะคนให้ส่วนผสมเข้ากัน เทคนิคคือส่วนผสมต้องเข้ากันอย่างกลมกลืน มีหลายร้านที่คนเพียงสองสามที ส่วนผสมยังไม่ทันจะเข้ากันก็เทใส่ถุงเสียแล้ว รสชาติจึงออกมาประดักประเดิด หวานไม่กลมกล่อม

สมัยก่อนนั้นร้านกาแฟโบราณจะเสิร์ฟพร้อมน้ำชาและปาท่องโก๋ ลูกค้าจะนั่งดื่มพร้อมกับสนทนาปราศรัยกัน ไม่ว่าจะเป็นเรื่องในชีวิตประจำวัน เรื่องการเมือง ละคร หนังสือที่อ่าน เรื่องเล่าที่ได้ยินมา ก่อนจะแยกย้ายกันไป ร้านกาแฟสมัยก่อนจึงมิใช่แค่สถานที่มานั่งดื่มด่ำกาแฟหรือนั่งพิมพ์งานเหมือนเช่นสมัยนี้ แต่เป็นสถานที่ที่ผู้คนจะมาพบปะชุมนุมสังสรรค์โดยมีกลิ่นหอมของกาแฟที่เย้ายวนเชิญเชิญให้เข้าไปกันอย่างพร้อมเพรียง ยิ่งถ้าเจ้าของร้านคนไหนฝีมือดี บางทีลูกค้านั่งนานจนลืมวันกันเลยทีเดียว

Related Posts with Thumbnails

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *